Westerpost persberichten / artikelen

15.000 bezoekers fotowebsite 50 jaar Slotervaart

50 Jaar Slotervaart in foto´s. Al méér dan 15.000 bezoekers bekeken de nostalgische foto´s op de unieke website www.Slotervaart50.nl. Klassefoto´s, luchtopnamen, familiefoto´s of bouwfoto´s, alles bij elkaar een halve eeuw persoonlijke Sloter-vaartse geschiedenis. Uw eigen foto kan er ook nog bij!

Veel foto´s komen gewoon van de bewoners zelf. Zij keken eens in hun familiealbum en stuurden hun dierbaarste foto´s in. Insturen kan nog steeds. Al uw herinneringen zijn welkom, ze krijgen een mooi plaatsje op de website.

Moskee en Daf 55
Sleetje rijden, een meisje met een pop, de moskee, het bezoek van Sinterklaas, een Daf 55, de kar van de melkboer, een kind in een crapaud voor een potkachel, de pastoor die de wijwaterkwast zwaait in de Monseigneur Noletschool, de buurtvaders en veel klassefoto´s. Voor veel bezoekers is het een feest der herkenning. Alle foto´s zijn in decennia ingedeeld: de jaren vijftig, zestig…..tot en met "na 2000". De meeste bezoekers kijken naar de foto´s uit de "oude doos". Familiefoto´s van de wekelijkse badbeurt in het ouderwetse lavet dat voor de eerste bewoners van stadsdeel Slotervaart ultramodern was. En ook de foto van Robert ten Brink die van zijn derde tot zijn dertiende jaar in de Elisabeth Boddaertstraat woonde, is veel bekeken. Neemt u zelf ook eens een kijkje op www.Slotervaart50.nl.

Sieraad voor Ru Paréschool en Slotervaart
“Van Amsterdam naar Fez”

Met een spuitbus spuit Harro Hoogerwerf een zwaan “op” de Ru Paré-basisschool aan de Chris Lebaustraat. Zo onthulde de portefeuillhouder Onderwijs de muurschildering “Mini Wereld, Van Amsterdam naar Fez” van Hugo Kaagman. “Héél mooi,” vindt Ikram Ahrouch uit groep 8B. “Alle dingen die in een stad horen, staan erop. De Eiffeltoren en de Poort van Fez.”

Dinsdagmiddag 15 november staan alle groepen op het schoolplein, keurig op het plekje waarop de kinderen moeten gaan staan bij een ontruiming. Als Harro Hoogerwerf zegt hoe blij hij is met het kunstwerk van 8 bij 12 meter, zijn de meeste leerlingen even stil. “Dit is een sieraad voor de school, een sieraad voor de buurt én voor stadsdeel Slotervaart.” De portefeuillehouder zwaait naar de buren achter de ramen van de Thorn Prikkerstraat en de Eissenloeffelstraat. “Laten we allemaal even zwaaien naar die mevrouw! Die boft toch maar dat ze aan dit plein woont dan kan ze elke dat dit prachtige kunstwerk zien!” De kinderen zwaaien. “Hoera voor de kunstenaar, Hugo!”, besluit Harro Hoogerwerf zijn speech.

Kunstenaar Hugo Kaagman heeft van tevoren in de aula zijn werk laten zien aan de kinderen en hun ouders. Hij is beroemd geworden met de Delftsblauwe schildering op de staart van een vliegtuig van British Airways. “Kreeg u daar ook geld voor?”, vraagt Mustafa. Nu reist er een beschilderde container van hem over de wereldzeeën. Bij de intocht van Sinterklaas was deze te bewonderen op de pakjesboot. Hugo Kaagman houdt wel van een grap. In zijn presentatie is een Touareg te zien als “Loverboy”. En hij is gek op Marokko en op de “Bab Boujeloud”, de “Huidenpoort” in de stad Fez. “De stad werd gesticht in 791 en had de eerste universiteit ter wereld.” De patronen die Kaagman daar zag, inspireerden hem om met sjablonen te werken. Die zijn nu te zien in het boek dat hij over Fez schreef en op een aantal tunnels in de stad. Een jongen vraagt of Hugo ook wel eens een shirt voor een profvoetballer heeft ontworpen. Nee, dat nog niet, maar koningin Beatrix heeft wel gevraagd of hij haar les wilde geven om tegeltjes te beschilderen met mooie patronen.

Portefeuillehouder Harro Hoogerwerf heeft aan de kinderen verteld dat stadsdeel Slotervaart “een hoop geld heeft gegeven om het kunstwerk te repareren.” De kleuren van het oorspronkelijke kunstwerk “Van Amsterdam naar Fez” uit 1993, waren vervaagd en de muur waarop het geschilderd was, zat vol gaten. In de herfstzon hangt het er nu weer kleurig en fleurig bij. Deze Mini World symboliseert de maatschappij waarin je omhoog kunt klimmen op de maatschappelijke ladder. Leerlingen, docenten, ouders en buurtbewoners zijn enthousiast. Er is ook van alles te zien: Sponge Bob, Marilyn Monroe, de laatste keizer van China, zwaluwen en een vliegtuig. Een intergratie van allerlei culturele symbolen. Op de Poort van Fez raak je niet uitgekeken.

Opening 65 studentenkamers aan Jan Tooropstraat

“Een reuze idee, die studentenkamers!” vindt een buurvrouw van 85+ uit de Marius Bauerstraat. Vanuit haar flat kijkt ze uit op het voormalige stadsdeelkantoor aan de Jan Tooropstraat waar nu 65 studenten uit alle windstreken een kamer hebben gevonden. Stadsdeel Slotervaart stelde hiervoor haar oude kantoor gratis beschikbaar.

“Het is heel goed voor de buurt, dat hier andere jongeren komen wonen” gaat de dame – die niet met haar naam of exacte leeftijd in de krant wil – verder. “Er zijn heel veel kamers nodig voor studenten in Amsterdam. Zo wordt dit leegstaande kantoorgebouw nog heel nuttig gebruikt. En het is ook heel snel gegaan, want meestal wordt er veel te lang getreuzeld met dit soort beslissingen. Wat ik ook heel leuk vindt, is dat het stadsdeel de buren erbij heeft betrokken. We kregen allemaal een uitnodiging in een bewonersbrief om naar de opening te komen.”

Welkom door stadsdeelvoorzitter

Ook stadsdeelvoorzitter Henk Goettsch vindt het een positieve impuls voor Overtoomse Veld. Op dinsdag 14 november is hij een van de sprekers bij de opening. “Ik heb even rondgelopen en vind het heel leuk om ons oude kantoor terug te zien. We hebben hier de minister president van Marokko en onze eigen, toenmalige, minister president Wim Kok verwelkomd. Dat waren voor ons hoogtepunten. De ambtenaren van het stadsdeel hebben hier heel prettig gewerkt.”
Henk Goettsch richt zich speciaal tot de aanwezige studenten. Hij legt uit dat een stadsdeel “de laagste graad van overheidsorganisatie is”. Hij waarschuwt de kamerbewoners dat het gebouw in de zomer snel opwarmt. Maar ze hebben wel geluk als ze een feestje hebben, want het oude stadsdeelkantoor en het Qlick-gebouw zijn vrijstaand dus er is een veilige zone die eventuele geluidsoverlast tegenhoudt. “Maar,” besluit de stadsdeelvoorzitter, “studenten van nú studeren veel harder dan de studenten uit mijn eigen studietijd, dus jullie worden prima nieuwe buren in deze buurt.”
Tot slot deelt Henk Goettsch nog keycords uit zodat de studenten hun sleutels niet kwijtraken. En t-shirts en handige plattegronden van het stadsdeel. Op een grote wandplattegrond voor in de hal van het studentenhuis kunnen de kamerbewoners zelf aantekenen waar ze lekker kunnen eten of naar de film kunnen gaan. “Het eerste kruis komt bij de goedkope supermarkt op het August Allebéplein” zegt een studente uit Eindhoven. Die winkel is uitkomst voor de nieuwkomers met een krappe studiebeurs.

Samenwerking

65 Studenten hebben voor een zeer redelijke prijs een kamer gevonden in Overtoomse Veld. Ze hebben het gebouw zelf opgeknapt en zo de kosten gedrukt. Deze tijdelijke studentenhuisvesting voor vijf jaar, is tot stand gekomen met medewerking van Stadsdeel Slotervaart, Duwo (verhuur van de kamers), bureau Magnus (verbouwing van het oude stadsdeelkantoor), de Algemene Woningbouw Vereniging (AWV) en Rochdale.

NOORD-IERSE DELEGATIE POSITIEF OVER WERKBEZOEK AAN STADSDEEL SLOTERVAART

SLOTERVAART “Respect, trots, betrokkenheid, hoop, enthousiasme, inspiratie en ware gemeenschapszin”, met deze woorden vatten vijftig Noord-Ierse, lokale leiders hun tocht door Overtoomse Veld samen. Zij vinden deze ervaring, op donderdag 13 oktober, de meest geslaagde van een week vol werkbezoeken over samenleven vanuit verschillende achtergronden.

Diversiteit en integratie, dat is het onderwerp. De Noord-Ieren komen uit Belfast en Newry, steden met langlopende conflicten tussen verschillende bewonersgroepen. Onder hen een burgemeester, ambtenaren, politici, dominees en pastoors, een manager van een woningbouwcorporatie met 100.000 woningen, de zogenaamde ‘civic leaders’. In de Van Eesterenzaal, aan de Jan Tooropstraat, vertelt portefeuillehouder Harro Hoogerwerf dat van de 44.000 inwoners in Slotervaart, er 12.000 jonger zijn dan 20 jaar. Overtoomse Veld is een buurt met 80% immigranten, waarvan 75% van Marokkaanse oorsprong. Om de leefbaarheid, de betrokkenheid van de bewoners en de kwaliteit van de huizen te verbeteren en de criminaliteit tegen te gaan, is het grootste moderniseringsproject van Noord-Europa opgezet. Er komen meer soorten woningen zodat jonge Marokkanen en Nederlanders ook in Overtoomse Veld een woning naar hun zin kunnen vinden. Meer diversiteit in de huisvesting moet een grotere diversiteit onder de bewoners gaan opleveren waardoor de wijk als woonbuurt aantrekkelijker wordt en mensen prettiger kunnen samenleven. Hoogerwerf benadrukt dat het rechtstreeks investeren in mensen en met name jongeren de belangrijkste pijler blijft om duurzame vooruitgang te bereiken.

In de jongeren wordt geïnvesteerd met onderwijs, sport, cultuur, speelplaatsen en naschoolse opvang of een computerclubhuis. Het doel is om te voorkomen dat ze zonder diploma van school gaan en/of langdurig werkloos worden. In deze preventie spelen de professionele en vrijwillige netwerken een hele belangrijke rol. De politie werkt nauw samen met bijvoorbeeld de moskee, de buurtvaders en jongerenorganisatie Oportuna. Hassan Azgzaou is vrijwilliger bij Oportuna en hij leidt een deel van de Noord-Ierse delegatie rond in zijn buurt. Hij vertelt dat het Allebéplein vroeger onveilig gebied was. Met een paar aanpassingen heeft het plein nu een open sfeer gekregen en is het echt een ontmoetingspunt voor de buurt geworden. Er is nu veel meer sociale controle en een groter gevoel van veiligheid. Hassan houdt zijn verhaal heel “dichtbij huis” en legt uit dat een hoofddoek niet per se betekent dat deze vrouw haar geloof ook werkelijke praktiseert, en andersom: modern geklede jongeren belijden hun geloof wel. Hij praat over de moeite met solliciteren, over het feit dat oudere, autochtone bewoners vinden dat Overtoomse Veld hún buurt is en hij vindt dat moskee en politiebureau een vergelijkbare rol in de samenleving hebben. De Noord-Ieren zijn verrast door alle positieve resultaten. Ze bewonderen het clubhuis van Oportuna. Hazel Francy werkt bij de “goede relaties eenheid” (good relations unit) van de gemeente Belfast. Zij ziet vooral een oplossing in communicatie. Elkaars taal spreken en daardoor elkaar goed kunnen begrijpen, is volgens haar de beste garantie voor integratie. Het verbaast haar dat er nergens dichtgespijkerde huizen zijn, dat het zo schoon en netjes in de buurt is, want dat is in Belfast wel anders.

Hassan begroet onderweg heel veel buurtgenoten, jong en oud. “Jij hebt een dikkere gouden ketting dan onze burgemeester”, grapt Keiran Shields tegen een van Hassans vrienden. Shields is lid van de “Education Board” in Newry, de afdeling Onderwijs. Hij is hier om te kijken hoe je vanuit een conflict naar oplossingen kunt zoeken. Of het probleem nou religie of afkomst of nog een andere oorzaak is. “Voor mij zijn jullie allemaal gelijk”, zegt Hassan vrolijk tegen de groep die hij begeleidt. Dat is ook de indruk die de Noord-Ieren hebben: “Het is hier net een dorp, iedereen zegt elkaar vriendelijk gedag. We zien veel respect voor elkaar en acceptatie tussen alle leeftijdsgroepen. Jullie moeten hier een exportproduct van maken, dan gaan wij dat importeren.”

Professionele en vrijwillige netwerken zijn dus belangrijk. Spin in het web is districtscoördinator Jeugd van de politie District 5, Ton Smakman. Hij staat heel dicht bij de burgers. Aan de hand van graffiti laat hij zien dat hij niet iedereen in de buurt bij naam kent, maar ook bij bijnaam. Lopend door de buurt, spreekt hij iedereen aan, schudt veel handen en tovert een glimlach op veel gezichten. Hij wil relaties opbouwen met de jongeren en een duwtje naar de goede kant geven. Luisteren is daarin heel belangrijk. Daarom is er elke acht weken een bijeenkomst – het plaform buurtbeheer - in de van Eesterenzaal. Iedereen is welkom, Ton luistert. Ook op de hangplekken. “Zo verzamel ik alle stukjes van de grote puzzel om een beeld van de hele buurt te krijgen. Veel buurtbewoners, winkeliers, vrijwilligers, de buurtvaders helpen mij daarbij, zij worden zelf actief en dat is de bedoeling.” Tijdens zijn praatje laat Ton Smakman beelden zien van kinderen die samen met de afdeling Reiniging de straat schoonmaken. “Heel belangrijk voor kinderen die gewend zijn om op een negatieve manier aandacht te vragen. Hier doen ze iets goeds en daar krijgen ze ook veel complimenten voor. Zo buig je de negatieve aandacht om.” Ton noemt ook de straatspeeldag, de meidengroep van Oportuna en de gezamenlijke maaltijd van oudere autochtonen met allochtone jongeren die ervoor zorgde dat de angst voor elkaar overwonnen werd en plaats maakte voor begrip en respect. Hij noemt ook de buurtvaders die kinderen er bijvoorbeeld op wijzen dat ze beter ergens anders kunnen gaan voetballen als ze dat doen op een plek waar veel auto’s staan. Ton Smakmans doel is om een balans te krijgen tussen repressie en preventie.
“En nu iets positiefs “www.enip.nl” is een preventieproject. Hassan Azgzaou is daar projectleider. Jongeren repareren bijvoorbeeld ziekenhuisbedden en brengen die vervolgens zelf naar een weeshuis in Marokko. Ze hebben dan niet alleen eer van hun werk, maar zien ook met eigen ogen dat ze het in Nederland zo slecht nog niet hebben, dat ze toch eigenlijk wel “rijk” zijn. Veel van deze jongeren keren daarna naar huis met het idee dat hun toekomst in Nederland ligt. En de Noord-Ieren gaan huiswaarts met “inspiratie, hoop en nieuwe oplossingen voor hun eigen problemen”.

home

2005
Westerpost, Sint opent ‘De Branding’ op het Allebéplein, 7 december

Westerpost, Louis Bouwmeesterschool ‘sportactiefste’, 7 december

Westerpost, 65 studentenkamers aan Jan Tooropstraat, 23 november

Westerpost, 15.000 Bezoekers website Slotervaart 50, 16 november

Westerpost, Ru Paréschool “Van Amsterdam naar Fez”, 16 november

Westerpost, Leerlingen slaan eerste paal Hasselbraam, 2 november

Westerpost, Noord-Ierse delegatie positief over werkbezoek 19 oktober

home